( آموزش حرفه اي آشپزي در گذر زمان)
در گذشته این امکان وجود نداشت که یک نفر بتواند با سبک‌های متنوع آشپزی کند.
و به تمام آنها واقف باشد که این خود، نیازمند سفر به تمام کشورها و سالیان سال تجربه کاری و منابع مالی برای تامین هزینه‌ها بود و همينطور با نبود سيستم هاي آموزشي حرفه اي و تكنولوژي ، امكان اين وجود نداشت كه كسي بتواند در مورد فرهنگ و غذاهاي يك كشور آموزش ببيند و يا در مورد آن در فضاي مِديا سرچ كند و اطلاعاتي در اين مورد بدست بياورد. اما با بوجود آمدن موسسات بین المللی آشپزي ، آکادمی‌ها و دانشگاه‌های آشپزی و حضور اساتیدي كه در خصوص غذاي هر كشور آموزش ديده باشند و در مورد طبخ آن مهارت و تجربه داشته باشند ، این مهم برآورده شد و اين مزيت نيز براي افرادی که در این موسسات و آکادمی ها تحصیل می‌كنند و فارغ التحصيل مي شوند و مدرك بين المللي آشپزي بدست مي آوردند ، بوجود آمده كه علاوه بر يادگيري مهارت های حرفه‌ای آشپزی به راحتي بتوانند جذب معتبرترین هتل‌ها، رستوران‌ها و مجموعه‌های غذا و نوشیدنی در سراسر دنیا گردند که البته ، بعد از بدست آوردن تجربيات کاری بيشتر و طي كردن دوره‌های كارورزي آشپزی و ارتقا به درجات شف(سرآشپز)، در قسمت‌های مختلف از حقوق‌های بالایی هم برخوردار می‌شوند. 

در دوره آشپزي ملل پيشرفته آکادمی سرآشپزان، كه یکی از كلاس هاي پرطرفدار آشپزي مي باشد، شما هنرجويان عزيز با مباني بسيار پر محتوا و ارزشمندي كه ماحصل ساليان سال تحصيل و تجربه اساتيد است آشنا مي شويد. این دوره به مدت ۴ روز به صورت کار عملی (ورکشاپ) و با ارائه گواهينامه بين المللي آشپزي، همراه با کد رجیستری برگزار می‌گردد. شما هم می‌توانید یکی از شرکت کنندگان این دوره باشید.

در ادامه قصد داريم شما را با مهمترین و شناخته شده ترین سبک‌های آشپزی كه در اين دوره آموزش داده مي شوند آشنا كنيم .

از مهمترين و پيشرو ترين سبك هاي آشپزي جهان كه در كلاس آشپزي ملل پيشرفته آموزش داده ميشود ، ميتوانيم ، سبک آشپزی فرانسوی و ایتالیایی را نام ببریم، فرانسه با استیک‌ها و غذاهای معروف خود همچون بیف بورگونیون و ایتالیا با ريزوتو ها و پاستاهاي منحصر بفرد خود توانسته‌اند نام غذاهای خود را در سراسر دنيا بر سر زبان ها بیندازند، اما باید بگوییم که به لحاظ آموزشی و فرهنگی در این کشورها سالیان سال زحمت کشیده شده است و برای آنها سرمايه گذاري شده ، يكي از نكات مهم اينست كه در اين كشورها براي یک سرآشپز احترام خاصی قائل هستند ، احترامی متقابل با یک پزشک و حتی بیش از یک پزشک زیرا که پزشکان با داروهای شیمیایی مردم را درمان می نمایند اما یک سرآشپز با ایده پردازی در یک منو، برای مردم غذایی درست می کند که جنبه دارو داشته باشد کما اینکه افلاطون و ابو علی سینا هم مطالب بسیاری در این رابطه نوشته اند که :
( همانا غذای ما داروی ماست ) 

اما در کشور ما بر مبحث علمی و تخصصی آشپزی کمتر توجه شده و بیشتر افراد غیر تخصصی به این موضوع می پردازند، در بیشتر رستوران ها سرآشپزها آموزش حرفه ای ندیده اند و بر طبق رسیپی کارد و دستورالعمل صحيح غذا عمل نمی‌کنند، به همين دليل یکبار غذای آنها کم نمک می شود و یکبار شور و دلیل این موضوع این است که، بر حسب گرماژ کار نمی‌کنند و در اصطلاح ادویه جات و چاشنی ها را چشمی و حدسی به غذا اضافه می کنند که متاسفانه این روش سلیقه‌ای عمل کردن افراد، باعث تخریب فرهنگ غذایی و تمدن دیرینه ما خواهد شد.